PAPIEŻ PAWEŁ VI DO WSPÓLNOT NEOKATECHUMENALNYCH

Watykan (Audiencja Generalna) 05/08/1974

 

 

Kiko Arquello, Carmen Hernandez u Pawła VI

 

Dnia 8 maja 1974r. na zakończenie międzynarodowego zjazdu odbywającego się w Rzymie, w „Domus Mariae”, około 500 jego uczestników, świeckich i kapłanów pochodzących z różnych regionów Europy, było obecnych na papieskiej audiencji ogólnej.

 


 

Paweł VI zwrócił się do nich następująco:

 

Pozdrawiamy grupę księży i ludzi świeckich reprezentujących ruch Wspólnot Neokatechumenalnych, którzy przybyli do Rzymu z wielu diecezji Włoch i innych krajów na zjazd poświęcony tematyce ewangelizacji w świecie współczesnym, tej samej tematyce, którą podejmie najbliższa sesja Synodu Biskupów.

 

Jakąż radość i jaką nadzieję daje nam wasza obecność i wasza działalność!

 

Wiemy, że w waszych wspólnotach usiłujecie wspólnie zrozumieć i rozwinąć bogactwa waszego Chrztu i konsekwencje waszej przynależności do Chrystusa. To zaangażowanie umożliwia wam zdanie sobie sprawy z tego, że życie chrześcijańskie nie jest niczym innym, jak zgodnością nauki i postępowania, niczym innym, jak nieustannym dynamizmem wypływającym stąd, że zaakceptowało się to, by być razem z Chrystusem i przedłużać Jego obecność i Jego misję w świecie.

 

To zamierzenie, gdy dla was jest świadomym i autentycznym sposobem przeżywania powołania chrześcijańskiego, staje się także skutecznym świadectwem dla innych, zachętą do odkrywania i odzyskania prawdziwych, autentycznych, rzeczywistych wartości chrześcijańskich, które inaczej mogłyby pozostać prawie że ukryte, uśpione i jakby rozmyte w zwyczajnym życiu.

 

Nie! Wy je uwypuklacie, ukazujecie je i dajecie im blask moralny naprawdę wzorowy nie przez co innego, jak przez przeżywanie w tym duchu chrześcijańskim tej waszej wspólnoty neokatechumenalnej.

 

Przeżywanie i rozwijanie tego przebudzenia jest tym, co nazywacie formą katechumenatu pochrzcielnego, który będzie mógł odnowić w dzisiejszych wspólnotach chrześcijańskich te oznaki dojrzałości i pogłębienia, które w Kościele pierwotnym osiągano w okresie przygotowania do Chrztu.

 

Wy czynicie to po Chrzcie. „Przed” czy „po” jest – powiedziałbym – rzeczą drugorzędną. Faktem jest, że wy zmierzacie do autentyzmu, do pełni, do konsekwencji, do szczerości życia chrześcijańskiego. I to jest – powtarzam – ogromna zasługa, która nas niezwykle pociesza i która sugeruje nam i podsuwa pozdrowienia, życzenia i jak najobfitsze błogosławieństwa dla was, dla tych, którzy o was się troszczą, i wreszcie dla tych, których możecie pozdrowić z naszej strony waszym orędziem.

 

Z radością dowiadujemy się, że jesteście animatorami, którzy świadomość tych rzeczy wnoszą do tylu parafii. Ze szczególną radością przyjmujemy do wiadomości, że we wszystkich waszych inicjatywach bardzo uważacie na zależność od waszych pasterzy i na jedność ze wszystkimi braćmi. Z powodu tej wrażliwości eklezjalnej, która jest zawsze gwarancją konstruktywnej obecności Ducha Świętego, pragniemy dodać wam zachęty i udzielić wam naszego błogosławieństwa.

 


 

Tłumaczenie tekstu z czasopisma „Notitiae” (nr 95-96, lipiec-sierpień 1974, s. 230), które jest oficjalnym organem Kongregacji Kultu Bożego; uzupełnione tłumaczeniami fragmentów z zapisu magnetofonowego.

Statystyki

Today 24

Yesterday 17

Week 62

Month 250

All 115335

Currently are 7 guests and no members online

Kubik-Rubik Joomla! Extensions