LIST PAPIEŻA JANA PAWŁA II DO BISKUPA PAULA JOSEFA CORDESA

List „Ogniqualvolta” 30/08/1990

 

 

Do Czcigodnego Brata Biskupa Paula Josefa Cordesa Wiceprzewodniczącego Papieskiej Rady do Spraw Świeckich, któremu powierzony jest „ad personam” Apostolat Wspólnot Neokatechumenalnych

Ilekroć Duch Święty wzbudza w Kościele impulsy do większej wierności Ewangelii, kwitną nowe charyzmaty, które ukazują te rzeczywistości oraz nowe instytucje, które wprowadzają je w życie. Tak było po Soborze Trydenckim i po Soborze Watykańskim II.

Wśród rzeczywistości zrodzonych przez Ducha Świętego w naszych czasach znajdują się Wspólnoty Neokatechumenalne, zapoczątkowane przez Pana K. Argüello i przez Panią C. Hernández (Madryt, Hiszpania), których skuteczność dla odnowy życia chrześcijańskiego była rozpoznana przez mojego poprzednika, Pawła VI, jako owoc Soboru: „Ileż radości i nadziei dajecie nam waszą obecnością i waszą działalnością… Żyć tym przebudzeniem i rozwijać je, jest tym, co nazywacie pewną formą «po Chrzcie», która będzie mogła odnowić w dzisiejszych wspólnotach chrześcijańskich te efekty dojrzałości i pogłębienia, które w Kościele pierwotnym były realizowane w okresie przygotowania do Chrztu” (Paolo VI alle comunità Neocatecumenali, Udienza Generale, 8 maja 1974, w: Notitiae, 95-96, 1974, 230).

Także i ja, w tylu spotkaniach, które miałem jako Biskup Rzymu w parafiach rzymskich ze Wspólnotami Neokatechumenalnymi i ich Pasterzami, oraz w moich podróżach apostolskich do wielu krajów, mogłem stwierdzić obfite owoce osobistego nawrócenia i płodny zapał misyjny.

Wspólnoty te ukazują w parafiach znak Kościoła misyjnego i „starają się otworzyć drogę do ewangelizacji tych, co prawie porzucili życie chrześcijańskie, ofiarując im itinerarium typu katechumenalnego, które przebiega te wszystkie etapy, jakie w Kościele pierwotnym przechodzili katechumeni, zanim otrzymali sakrament Chrztu; przybliża ich ponownie do Kościoła i do Chrystusa” (por. Catecumenato postbattesimale, w: Notitiae, 95-96, 1974, 229).

Głoszenie Ewangelii, dawanie świadectwa w małych wspólnotach i sprawowanie Eucharystii w grupach (por. Notificazione sulle celebrazioni nei gruppi del „Cammino Neocatecumenale”, w: L’Osservatore Romano, 24 grudnia 1988) jest tym, co pozwala ich członkom oddać się posłudze odnowy Kościoła.

Liczni Bracia w Biskupstwie uznali owoce tej Drogi. Pragnę jedynie wspomnieć ówczesnego Biskupa Madrytu, Casimiro Morcillo, w którego diecezji i pod którego rządami zrodziły się w roku 1964 Wspólnoty Neokatechumenalne, przyjęte przez niego z tak wielką miłością.

Po więcej niż dwudziestu latach istnienia Wspólnot rozsianych na pięciu kontynentach:

– mając na uwadze nową witalność, która ożywia parafię, zapał misyjny i owoce nawrócenia, które wypływają z gorliwości katechistów wędrownych, a ostatnio z dzieła rodzin ewangelizujących zdechrystianizowane obszary Europy i całego świata;

– biorąc pod uwagę powołania, wzbudzone przez tę Drogę, do życia zakonnego i do prezbiteratu oraz narodziny diecezjalnych Kolegiów formacji do prezbiteratu dla nowej ewangelizacji, jak Redemptoris Mater w Rzymie;

– po zapoznaniu się z dokumentacją przedstawioną mi przez Waszą Ekscelencję;

przyjmując prośbę do mnie skierowaną, uznaję Drogę Neokatechumenalną za itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych.

 

Wyrażam życzenie, by Bracia w Biskupstwie doceniali i wspomagali – razem ze swymi Prezbiterami – to dzieło dla nowej ewangelizacji, aby ono realizowało się zgodnie z liniami zaproponowanymi przez inicjatorów, w duchu posługi Ordynariuszowi miejsca i w komunii z nim oraz w kontekście jedności Kościoła partykularnego z Kościołem powszechnym.

Na dowód tego życzenia udzielam Waszej Ekscelencji i wszystkim należącym do Wspólnot Neokatechumenalnych mojego Apostolskiego Błogosławieństwa.

 

Dan w Watykanie, 30 sierpnia 1990 roku, w XII roku Pontyfikatu.

 

Jan Paweł II

 

Statystyki

Today 8

Yesterday 16

Week 8

Month 467

All 114915

Currently are 2 guests and no members online

Kubik-Rubik Joomla! Extensions

Wiadomości